Hoxe, 8 de marzo, reun\u00edmonos para conmemorar o D\u00eda Internacional da Muller. Este d\u00eda \u00e9 unha oportunidade para lembrar a loita que as mulleres levaron a cabo ao longo da historia pola igualdade de x\u00e9nero, e para celebrar os avances que se conseguiron. Pero tam\u00e9n \u00e9 unha ocasi\u00f3n para reflexionar sobre os desaf\u00edos que a\u00ednda enfrontamos na nosa loita pola igualdade.<\/p>\n
Hoxe queremos po\u00f1er o foco da nosa denuncia e reflexionar sobre un dos roles m\u00e1is importantes e desafiantes que as mulleres desempe\u00f1an na sociedade: a maternidade.<\/p>\n
<\/p>\n
En toda a Uni\u00f3n Europea, maioritariamente son as mulleres as que m\u00e1is tempo dedican ao coidado dos fillos e fillas. Ademais, as mulleres solicitan m\u00e1is do 90% das excedencias laborais para o coidado de menores ou persoas dependentes, e tam\u00e9n son, as que en maior medida, asumen postos de traballo a tempo parcial. As mulleres enfront\u00e1monos as\u00ed, a xornadas laborais m\u00e1is longas ao sumar esas horas de traballo non remuneradas.<\/p>\n
<\/p>\n
Ser nai \u00e9 evidentemente unha experiencias profunda e transformadora na vida dunha muller, pero tam\u00e9n \u00e9 unha das m\u00e1is dif\u00edciles. Na nosa sociedade, as mulleres enfrontan grandes obst\u00e1culos para equilibrar o coidado dos seus fillos e fillas coa s\u00faa carreira profesional.<\/p>\n
A carga mental que as mulleres enfrontan ao ser nais \u00e9 enorme. Ademais de coidar aos seus fillos e fillas, tam\u00e9n son responsables de xestionar o fogar e moitas veces, de coidar a outros membros dependentes da familia. Todo isto mentres tentan manter os seus traballos e perseguir os seus obxectivos profesionais. Esta carga non s\u00f3 ten un impacto na s\u00faa sa\u00fade mental, sen\u00f3n tam\u00e9n na s\u00faa carreira profesional e na s\u00faa vida persoal.<\/p>\n
A mi\u00fado, pres\u00e9ntasenos unha imaxe idealizada e rom\u00e1ntica da maternidade, pero a realidade \u00e9 que a transici\u00f3n \u00e1 mesma pode ser abafadora, especialmente cando as expectativas non se ali\u00f1an coa experiencia real, na maior\u00eda dos casos porque ningu\u00e9n nos conta, antes de selo, a verdade do cami\u00f1o polo que imos a ter que transitar.<\/p>\n
As mulleres son xulgadas durante toda a s\u00faa vida, pero dun xeito especialmente cruel cando se converten en nais:<\/p>\n
<\/p>\n
E illadas e xulgadas tam\u00e9n se senten moitas mulleres que deciden de xeito voluntario non ter fillos.<\/p>\n
\u00c9 importante destacar que a decisi\u00f3n de non ter descendencia \u00e9 unha elecci\u00f3n v\u00e1lida para as mulleres, e que a sociedade debe respectar e apoiar esta decisi\u00f3n sen exercer presi\u00f3ns sobre elas. A non maternidade \u00e9 unha elecci\u00f3n persoal e privada, e ningunha muller deber\u00eda sentirse xulgada ou estigmatizada por elixir esta opci\u00f3n.<\/p>\n
\u00c9 fundamental que todas as mulleres te\u00f1an a liberdade de tomar as s\u00faas propias decisi\u00f3ns sobre a s\u00faa vida reprodutiva sen ser discriminadas por iso.<\/p>\n
<\/p>\n
Ao f\u00edo disto tam\u00e9n nos gustar\u00eda destacar que esa liberdade tam\u00e9n debe aplicarse no caso daquelas mulleres que, de forma voluntaria, decidan po\u00f1er fin aos seus embarazos.<\/p>\n
Ningunha muller deber\u00eda ser obrigada a levar a cabo un embarazo non desexado, xa que isto pode p\u00f3r en perigo a s\u00faa sa\u00fade f\u00edsica e emocional. A falta de acceso a servizos de aborto seguros e legais pode p\u00f3r en risco a vida das mulleres, e pode aumentar a brecha entre as m\u00e1is vulnerables e as m\u00e1is privilexiadas.<\/p>\n
<\/p>\n
Pero non s\u00f3 estamos a falar das dificultades da maternidade en termos de conciliaci\u00f3n e expectativas sociais. Neste discurso tam\u00e9n queremos denunciar un tipo de violencia de x\u00e9nero estrutural, silenciada e negada, que as mulleres sofren no momento do embarazo, parto e postparto: a violencia obst\u00e9trica.<\/p>\n
A trav\u00e9s deste tipo de violencia vuln\u00e9ranse os dereitos humanos e reprodutivos das mulleres, e pode ser tanto f\u00edsica \u2013 por uso de procedementos innecesarios no embarazo e o parto, por falta de respecto nos ritmos naturais do mesmo, etc. -, pero tam\u00e9n psicol\u00f3xica \u2013 non proporcionar a suficiente informaci\u00f3n e obrigar a tomar decisi\u00f3ns forzadas, ridiculizalas ou non ter en conta as s\u00faas petici\u00f3ns, intimidaci\u00f3ns ou ameazas para aceptar certo tipo de procedementos, ausencia de privacidade e confidencialidade e incluso en ocasi\u00f3ns trato despectivo e humillante, que incl\u00fae insultos e vexaci\u00f3ns.<\/p>\n
Dev\u00e1stanos o negacionismo de moitos e moitas profesionais sanitarios. Dev\u00e1stanos que os nosos relatos, as nosas feridas, as nosas dores, non sexan tidos en conta. Dev\u00e1stanos ser invisibles para a ciencia e para o medicamento, como demostrou o feito de que non se investigase en ning\u00fan momento os problemas da pandemia con perspectiva de x\u00e9nero, desde a maior cantidade de mulleres contaxiadas debido \u00e1 s\u00faa maior implicaci\u00f3n nos coidados, ata os efectos secundarios das vacinas, que provocaron alteraci\u00f3ns no ciclo menstrual de arredor dun 50% das mulleres vacinadas.<\/p>\n
<\/p>\n
\u00c9 necesario que nos deamos conta de que todas estas dificultades que asumen as mulleres en relaci\u00f3n \u00e1 maternidade non son individuais, sen\u00f3n estruturais.<\/p>\n
\u00c9 hora de que se reco\u00f1eza a importancia do coidado e do traballo non remunerado realizado maioritariamente polas mulleres. \u00c9 hora de que a maternidade sexa vista como unha tarefa colectiva e non individual.<\/p>\n
\u00c9 hora de que a sociedade proporcione os apoios e recursos necesarios para poder maternar e coidar sen que isto supo\u00f1a un sacrificio sempre para as mesmas persoas. Debemos traballar xuntos e xuntas para desafiar e cambiar a cultura que valora a produtividade laboral por encima do benestar persoal e familiar. D\u00e9bese, dunha vez por todas, reco\u00f1ecer e valorar o traballo de coidado que as mulleres realizan no fogar e na comunidade, e garantir que se lles brinde o apoio e o respecto que merecen.<\/p>\n
A maternidade debe ser entendida como unha gran oportunidade para as mulleres e para toda a sociedade e nunca como un obst\u00e1culo. D\u00e9bese apostar por pol\u00edticas a longo prazo que permitan, a mulleres e a homes, ter o n\u00famero de fillos que realmente lles gustar\u00eda ter, e non s\u00f3 os que poden manter ou coidar porque non te\u00f1en apoio familiar e institucional. As pol\u00edticas de igualdade e demograf\u00eda d\u00e9bense converter nunha cuesti\u00f3n de Estado.<\/p>\n
Neste 8 de marzo, debemos lembrar que a loita pola igualdade de x\u00e9nero tam\u00e9n se trata de garantir que as mulleres poidan exercer o seu dereito \u00e1 maternidade ou \u00e1 non maternidade sen sufrir discriminaci\u00f3n ou violencia.<\/p>\n
O traballo neste sentido non pode parar, merec\u00e9monos un respecto e xa \u00e9 hora de nolo reco\u00f1ezan.<\/p>\n
Grazas!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Hoxe, 8 de marzo, reun\u00edmonos para conmemorar o D\u00eda Internacional da Muller. Este d\u00eda \u00e9 unha oportunidade para lembrar a loita que as mulleres levaron a cabo ao longo da historia pola igualdade de x\u00e9nero, e para celebrar os avances … <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":27722,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[41],"tags":[998,226,3013,1238,634],"yoast_head":"\n